plannen

Wijkraadpleging West 2012

Erik Jan de Wilde beheer, beleid, natuur, onderhoud, plannen 0 Comment

Ook dit jaar vindt er een wijkraadpleging plaats. Vorig jaar ging het over bereikbaarheid en verkeer (zie eerder bericht). Dit keer gaat het over Groen in West.
Wijkraad West wil graag weten welke groepen en mensen in Utrecht West zich inzetten voor groen in de wijk. Welke voorstellen en prioriteiten hebben zij voor het verbeteren van groen in Utrecht West? Daarbij hoort natuurlijk de ontwikkeling van Park Oog in Al, maar je kunt ook ideeën aanvoeren voor het verbeteren van de groene hoofdstructuur, zoals planvorming rondom het Amsterdam-Rijnkanaal, Merwedekanaal, Leidsche Rijn en Ouderijn, het bomenbeleid, het kweken van voedsel in de stad, geveltuinen, of groen in zelfbeheer.

De wijkraad is geïnteresseerd in groene ideeën van bewoners. Die kunt u mailen naar groen@wijkraadwest.nl. De wijkraad toetst in een later stadium ingediende plannen aan de hand van een aantal criteria, zoals o.a. de betekenis voor de buurt, of het idee past binnen bestaand beleid en technisch en financieel haalbaar is.

Tip: plaats je idee voor het park ook op deze site of mail naar webmeester@parkooginal.

Protest tegen afschaffing dierenweides

Erik Jan de Wilde beleid, plannen, uitdagingen 3 reacties

19 Juni jl konden burgers hun mening geven over de Voorjaarsnota 2012 (zie vorig bericht). Theo Tienhooven pleitte namens de omwonenden van Park Oog en Al voor behoud. Ook Fred Dekkers namens de Wijkraad West en Leny Nieuwendijk namens de Wijkraad Noordwest namen het woord. Theo’s pleidooi ging met name over de nadruk die er in de voorjaarsnota wordt gelegd op de aaibaarheid van de herten. Hier zijn bijdrage:

“Uit de voorjaarsnota hebben wij omwonenden van park Oog in Al begrepen dat de gemeente Utrecht plannen heeft te stoppen met de dierenweide in het park. Wij maken daartegen ernstig bezwaar. De hertenweide is van grote waarde voor de structuur van het park, is van cultuurhistorische waarde en het is bovendien een oase van rust en groen. Daarbij zijn de hertjes ons zeer dierbaar. We denken dat het alternatief – een grote, lege ruimte in het park – grote nadelen met zich mee zal brengen. Die ruimte zal tenslotte moeten worden ingericht en onderhouden voor intensief gebruik. Dat is arbeidsintensief – herindeling, onderhoud, schoonmaak, toezicht – en dat kost veel geld. Geld dat wat ons betreft beter kan worden besteed aan het park zoals het nu is: fraai, leefbaar en karakteristiek. We pleiten daarom voor het behoud van de hertenweide; ook onderzoeken we graag de mogelijkheden om de dierenweide (deels) door bewoners te laten beheren.

Daarnaast wil ik hier graag naar de gebruikte argumenten in de Voorjaarsnota kijken. Ik wil graag het advies regel voor regel doornemen omdat ik niet goed snap of het een financieel dan wel principieel advies is, of misschien beiden?

Er staat:

Dieren achter versperringen zijn minder educatief dan de dieren op de steedes die letterlijk een hogere aaibaarheidsfactor hebben.

Wat ik me afvraag: Is het noodzakelijk dan dat ieder onderdeel in een samenleving educatief is? Is het antwoord bevestigend dan kan je ook nog bestrijden dat dieren op de steedes meer educatief zijn. Het ligt er maar aan welk standpunt je inneemt en wat je educatiever vindt: dieren die totaal gesocialiseerd zijn en uit de hand eten, of dieren die wat schuwer zijn maar wel natuurlijker gedrag vertonen door zich niet te dicht bij de hekken te begeven en zich op te houden in hun roedel of hoe dat dan ook heten mag. Kortom,  de aaibaarheidsfactor is toch niet de enige factor die de mate van educatief zijn bepaalt?

Natuurlijk snap ik dat het voor kinderen leuk en educatief is om een hert te aaien of te voeren. Maar ook herten op afstand die rustig bekeken kunnen worden en die bij je leefomgeving horen zijn zeer waardevol, en wat mij betreft, ook zonder te aaien of te voeren, educatief. Ik zou dus willen pleiten voor zowel de steedes als de weides. Verscheidenheid lijkt mij ook een groot goed in deze eenvormige maatschappij.

De volgende zin:

Het ligt daarom minder voor de hand om als gemeente dierenweides te beheren.

Dat ‘daarom’ slaat dus weer op dat gebrek aan educatief gehalte. Dus als ik het goed begrijp, bepaalt de aaibaarheidsfactor, immers maatgevend qua educatie,  het beleid? Sla ik hier de plank mis of klopt het dat de gemeente alleen geld wil steken in beheer van, in hun ogen, educatievere projecten? Dan geloof ik dat er wel wat voorbeelden zijn te noemen waarbij de gemeente deze regel anders interpreteert.

En dan de laatste zin:

Daar waar bewoners(groepen) de dierenweides in eigen beheer willen behouden bieden wij ondersteuning.

Gaat het dan toch alleen om geld? Dat het wat de gemeente betreft niet educatief genoeg is weegt minder zwaar als de bewoners zelf de handen uit de mouwen steken? Tuurlijk, dat willen we wel maar in wat voor vorm en hoe dat is iets waar zeer goed over moet worden nagedacht anders zal het uitstel van executie worden vrees ik.

Kortom, mij is niet helemaal duidelijk wat de motieven zijn om een zo rijke traditie van dierenweides (ik weet niet hoe lang de weide in Oog in Al al bestaat, maar ik weet wel dat ik er als 1-jarige al kwam, dus zeker een halve eeuw) de nek om te draaien. Wat ik wel zeker weet is dat wat eenmaal verdwenen is, nooit meer terugkomt.

Plan Skischans Oog in Al uitgelekt

Erik Jan de Wilde plannen 4 reacties
dwarsdoorsnede skischans park oog in al

Uitzonderlijk aktueel vanwege de grote sneeuw- en ijspret die zich gisteren en vandaag in het park voltrok, kon de redactie van de website de hand leggen op de laatste plannen omtrent de skischans in de hertenweide.

Opvallende overwegingen bij het ontwerp zijn het behoud van landschappelijke waarde en duurzaamheid (door het gebruik van sloophout en oud gietijzer uit gerenoveerde omliggende panden) en het respect voor flora en fauna dat eruit spreekt: Er wordt zowel over als door de hertjes heen gesprongen. De schans krijgt een hoogte van ongeveer 60 meter, zodat deze ‘s zomers als uitkijkpost over de nieuwe skyline van Utrecht kan dienen.

Onder de bewoners wordt een prijsvraag uitgezet voor een toepasselijke bijnaam. Verdere verwante plannen gaan over het inrichten van een koek-en-zopiehuis (voormalige bibliotheek), permanente ehbo-post en vuurkorventerreintje. Naar het schijnt verwacht de gemeente in het geheel geen verdere overlast. “Juist goed voor de positieve beeldvorming van de wijk Oog in Al en leuk voor de kinderen!”, aldus een woordvoerder van de wijkwethouder.

situatieschets skischans park oog in al

Het ontwerp zal ongetwijfeld op tafel komen tijdens het tripartite overleg dat dinsdag 7 februari plaatsvindt over de verdere route naar planvorming omtrent het park. Wordt vervolgd!

2012: Krachten worden gebundeld

Erik Jan de Wilde plannen 0 Comment
The Arctic Council planning a search for Sir John Franklin door Stephen Pearce

Drie groepen bewoners die het afgelopen jaar ideeën over de toekomst van het park hebben geuit, gaan hun krachten bundelen. Dat is de uitkomst van een bijeenkomst met hen afgelopen december. Het gaat om de initiatiefgroep Kansen voor het Park, een groep direct om- en inwonenden van het park, en een initiatief vanuit de Wijkraad West.

De gemeente was ook aanwezig en moedigt de samenwerking aan. Vanaf januari 2012 zal er onder aanvoering van bewoner Frank Verborg een proces starten met daarin een aantal bijeenkomsten om plannen te bespreken. In de planning van de gemeente wordt het park pas in 2013 onder handen genomen. Er lijkt dus ruim tijd om tot een goed gezamenlijk plan te komen.

Bestemmingsplan Cereolterrein online

Erik Jan de Wilde beleid, plannen 0 Comment

Het inmiddels vastgestelde bestemmingsplan voor het Cereol-terrein is online. Het plan voorziet in totaal circa 90 stadswoningen en/of appartementen. In het fabrieksgebouw komen sociaal-culturele, maatschappelijke functies, horeca horeca en een uitbreiding van de St. Dominicussschool, bestaande uit meerdere leslokalen en een gym- en sportzaal. Tevens komt er een BSO (buitenschoolse opvang).

Het plan heeft gevolgen voor het park: het nieuwe gedeelte wordt als het ware “bij het park getrokken”. Dat gebeurt onder andere door de Meysterlaan vanaf de Mozartlaan tot aan de Kanaalweg te veranderen in een fietspad. Voorts wordt het groen ter plekke opnieuw ingericht.

De Gemeente ziet hierin ook een oplossing voor een oud probleem:

“Het stedenbouwkundige plan van Berlage-Holsboer voor de tuinwijk Oog in Al heeft ter plaatse van het destijds reeds aanwezige fabrieksterrein geen heldere afronding kunnen krijgen. Met het vrijkomen van het Cereolterrein kan de harmonische compositie van het plan Berlage-Holsboer worden afgemaakt. Zowel het park als de wijk krijgt hiermee een duidelijke beëindiging, die aansluit bij de stedenbouwkundige structuur van het oorspronkelijke plan.”